خورشید سبک کرد مر آن بار گران را

کوه آن تل کافور بدل کرد به سیفور

شادی روان داد مر آن شاد روان را

بر کوه از آن توده کافور گرانبار

خاکی که همه ژاله ستد از دهن ابر

تا بر کند آن لاله خوش خفته ستان را

چندان ز هوا ژاله ببارید بدو ابر