تا لاله ستان کرد همه لاله ستان را

خاکی که همه ژاله ستد از دهن ابر

تا بر کند آن لاله خوش خفته ستان را

چندان ز هوا ژاله ببارید بدو ابر

از رنگ گل و لاله کنون باز بنفشه

چون نیل شود خیره کند گوهر کان را

شبگیر زند نعره کلنگ از دل مشتاق