وز نعره زدن طعنه زند نعره زنان را

از رنگ گل و لاله کنون باز بنفشه

چون نیل شود خیره کند گوهر کان را

شبگیر زند نعره کلنگ از دل مشتاق

آن لکلک گوید که: لک الحمد، لک الشکر

تو طعمه من کرده ای آن مار دمان را

قمری نهد از پشت قبای خز و قاقم