جان نهمی بر میان شکل میان ترا

زان لب تو هر دمی گردد باریک تر

کز شکر و آب کرد روح لبان ترا

هیچ اگر بینمی شکل میانت به چشم

بوسه دهد خلد و حور، پای و رکیب ترا

سجده کند عقل و روح دست و عنان ترا

چون تو به آماج گاه تیر نهی بر کمان