از بعد آنکه بود صدیق و حمیم ما

گفتا: زمانه ما را مانند دایه ایست

بسته در و امید رضیع و فطیم ما

چون مدتی برآید بر ما عدو شود

گرداند او به دست شب و روز و ماه و سال

چون دال منحنی الف مستقیم ما

ز اول به مهر دل همه را او به پرورد