یابد از سعی تو چون بدر ز گردون مرکب

از بر عرش کند خطبه آن جاه و محل

هر که از بر کند از وصف و ثنای تو خطب

هر که خم کرد بر خدمت تو قد چو هلال

نه عجب کز فلک و بحر سخای تو گذشت

این عجب تر که به خود هیچ نگردی معجب

ای فلک قدر یقین دان که بر مدحت تو