به دل گرفت به وقتی نگار من که همی

ز دیده و دل بالین و بستر آتش و آب

ز درد فرقت آن ابر حسن و شمع سرای

چو ابر و شمعم در چشم و بر سر آتش و آب

کنند لانه و باده بدل بر آتش و آب

ببین تو اینک بر لاله قطره باران

اگر ندیدی بر هم مقطر آتش و آب