مرا این شرف از کجا خواست خاست

ز سیاره دان آنکه سیاره وار

به ممدود و مقصود از وی رواست

گرم جان ندادی به تشریف خویش

که چون من خسی را ز چون تو کسی

چنین زینت و رتبت و کبریاست

اگر چند باران ز ابرست لیک