گر چه شره هر چه شه آمد سوی شرست

جان ملکان زنده به دولت کده ماست

روزی ده سیاره بر کسب ضیارا

در یوزه گر سایه پر کله ماست

از دهر برافکندن شرها شره ماست

برگ که ما از که بیجاده نترسد

که تابره کاهکشان برگ که ماست