همچو تیغش نیز در عالم ستانی آمدست

تا عروس ملک شاه از چشم بد ایمن بود

چشم خوب نرگس اندر دیده بانی آمدست

سبزه کو پذرفت نقش تیغ تیزش لاجرم

پیش تخت شاه چون من طوطی شکرفشان

بلبل اندر پیش گل در مدح خوانی آمدست

راست خواهی هر کجا گل نافه ای از لب گشاد