تیریست بلا در روش عشق که هرگز

ای بنده ره شوق ملک بی خطری نیست

از جان قدمی ساز که به زین سفری نیست

جز دیده درویش مر او را سپری نیست

از خود غذایی ساز پس آنگاه بره پوی

زیرا که ترا به ز تویی عشوه خری نیست