زیرا که ترا به ز تویی عشوه خری نیست

تیریست بلا در روش عشق که هرگز

جز دیده درویش مر او را سپری نیست

از خود غذایی ساز پس آنگاه بره پوی

خود را ز میان خود بردار ازیراک

کس بر تو درین ره ز تویی تو بتری نیست

تن را چه قبولی نهی آنجا که ز عزت