کس را به جهان اکنون جد و پدری نیست

از روزه و از گریه چو یک کام و دو چشمش

در بادیه تقوا خشکی و تری نیست

آری چه عجب زان که چو جد و پدر او

علم و خردش بیشترست از همه لیکن

در دیدش بی شرمی و در سر بطری نیست

ای قدر تو گشته سفری در ره دانش