زیرا به از آن در به جهان هیچ دری نیست

بادات فزونی چو مه نو که جهان را

بر چرخ بقا به ز جمالت قمری نیست

بر درگه جبار ترا باد مقیمی

ای بار خدایی که مرین سوختگان را

جز یاد تو دین پرور و اندوه بری نیست

بپذیر به فضل و به کرم عذر سنایی