آن تنی کش خوب پروردی به دوزخ در همی

با لباس ژنده و نان جوین باید نهاد

نی ترا طبع تو می گوید که: گوش هوش را

با نوای مطرب و صوت حزین باید نهاد

در دهان اژدهای آتشین باید نهاد

جای گر حور و حریرت باید اندر تار شب

از دو چشم خویشتن در ثمین باید نهاد