از نامیه هر شاخ و گیا رای نما کرد

تا داد لباس دگرش جوهر خورشید

او مرعوضش را ستد آن جامه عطا کرد

شد ناطقه بر نطق طرب گوی چو در باغ

گر شاخ به یک جان نسبی دارد با ما

آن کار که بس دون و حقیرست چرا کرد

بی میوه چنار از قبل شکر بهر باغ