گویی فلکم نایب و غمخوار و کیا کرد

از شکر بر خلق همان کرد که ایزد

از آفت ناشکری بر اهل سبا کرد

بی صله همی مدح نیوشند به شادی

با اینهمه ای تاج طبیبان دل او را

دهر از قبل بی درمی معدن دا کرد

از لطف دوایی بکن این داء رهی را