سران تا جور بیند که بر خاکش قدم سازد

دل همچون کباب عشق اندر رگ بسوزد خون

اگر چند آن کباب از روی طب قانون دم سازد

هر آن چشمی که عشق از طلبه خود سرمه ای دادش

چه می گویم که داند این مگر آن کز دل صافی

سنایی وار خود را بنده شاه عجم سازد