تو شوی مالک ار پذیری پند

همه ره آتشست شاخ زنان

که ابد بیخ آن نداند کند

ملک اویی کز آن همی ترسی

آن نه بینی همی که مالک را

نکند هیچ آتشیش گزند

دین به دنیا مده که هیچ همای