دندانه کلید در دعویند لیک

هم جولهند گرچه همی بر فلک تنند

یکرنگ و با زبان دل من همچو آخرت

وینان به طبع و جامه چو دنیا ملونند

همچون زبان قفل گه معنی الکنند

زان بی سرند همچو گریبان که از طمع

پیوسته پای بوس خسیسان چو دامنند