گاه خلوت صوفیان وقت با موی چو شیر

حاکمان حکم شریعت را مبتر کرده اند

خرقه پوشان مزور سیرت سالوس و زرق

خویشتن را سخره قیماز و قیصر کرده اند

ورد خود ذکر برنج و شیر و شکر کرده اند

قاریان زالحان ناخوش نظم قرآن برده اند

صوت را در قول همچون زیر مزمر کرده اند