پس خطابش قرب «سبحان الذی اسری» زند

باش تا حسن نگارم خیمه بر صحرا زند

شورها بینی که اندر حبه الماوا زند

از علای خلق او عالم چو علیین شود

کیست کو پهلو زند با آنکه دولتخانه را

از بزرگی سر به «اوادنی» و «ما اوحی» زند

در حجاب کبر یا چون باریا جولان کند