هر زمانی تف ورای گنبد خضرا زند

برگ دار گلبنت «طاها» و بیخش «والضحا»

بار او «یاسین» و شاخش سر به «اوادنی» زند

جوشها در سینه عشاق نیز از مهر تو

شکر احسان تو مدح تست ای صاحب جمال

نقش مدح تو رقم بر دیده بینا زند

این جواب شعر استادم که گفت اندر سرخس