خاکرا با حاء احمامش قبا معلم بود

خاک را در صدر جنت آبرویش جاه داد

آتش ابلیس را از خاک او ماتم بود

چرخ را از کاف «لولاک»ش کمر زرین بود

خاک زاید گوهری کز گوهران برتر شود

بچه زاید آدمی کو خواجه عالم بود

هر که در میدان مردی پیش او یکدم زند