در شبی کو عذر «اخطانا» همی خواهد ز حق

بچه زاید آدمی کو خواجه عالم بود

هر که در میدان مردی پیش او یکدم زند

رخش او گوساله گردد گر همه رستم بود

جبرئیل آنجا چو طفل ابکم و الکن بود

حکم الالله بر فرق رسول الله بین

راستی زین تکیه گاهی آدمی را کم بود