تا نهنگش در عجم گرد زمین چون عمرست

بر پر خود بست از آن مر وحی را محرم بود

خضر گرد چشمه حیوان از آن می گشت دیر

تا مگر اندر زمین با وی دمی همدم بود

تا هزبرش در عرب غرنده ابن عم بود

نی در آن آثار گرز و ناچخ عنتر بود

نه در آن اسباب ملک کیقباد و جم بود