زان که خاک کوی او از عنبر و کافور بود

کس نثاری کرد نتوانست اندر خورد او

زان که اشک عاشقانش لولو منثور بود

بوی خوش نمد به کار اندر سراسر کوی او

فرش میدانش ز رخسار و لب میخوارگان

تکیه گاه عاشقانش دیده های حور بود

جویبارش را به جای آب میدیدم شراب