هرگز اندر ره دین گمره و حیران نشود

موکب جان ستدن چون بزند لشکر عشق

او به جز بر فرس خاص به میدان نشود

ای ره آموز که هر کو به تو ره یافت به تو

آنکه هستندهم افراشته فضل تو اند

هرگز افراشته فضل تو ویران نشود

ثمره بندگی از خاک درت می روبند