از پذیرفتنشان یار و نگهبان نشود

کیسه ها دوخته بر درگهت از روی امید

زان که بی لطف تو کس در خور غفران نشود

گرسنه بوده و پنداشت بسر کرده راه

همه از حکم تو افکنده و برداشته اند

ورنه از ذات کسی گبر و مسلمان نشود

گبر خواهد که بود طالب کوی تو ولیک