هر که شاگرد تو باشد به گه خواندن علم

مجلسش خرم و خوش جز به گل افشان نشود

ای بها گیر دری کز سخن چون گهرت

نرخ جانها به جز از گفت تو ارزان نشود

هرگز آن خاطر او دفتر نسیان نشود

نامه عقل به یک لحظه بنپذیرد جان

تا برآن نامه او نام تو عنوان نشود