سالها برگذرد کایچ سرافشان نشود

سست گفتار بود درگه پیری در علم

هر که در کودکی از جهد سخندان نشود

اندر آن تیغ چه تیزی بود از جهد که آن

علم داری شرف و قدر بجوی ار نه مجوی

زان که بی فضل هر ابله سوی دیوان نشود

علم باید که کند جای تو کرسی و صدور