تا پریشان نشوی کار به سامان نشود

تا چو بستان نشوی پی سپر خلق ز شوق

دلت از شوق ملک روضه و بستان نشود

تا مهیا نشوی حال تو نیکو نشود

تا تو در دایره فقر فرو ناری سر

خانه حرص تو و آز تو ویران نشود

تا تو خوشدل نشوی در پی دلبر نرسی