میان چار مخالف مجوی عیش لذیذ

به عیش ناخوش او در زمانه تن در ده

که در طویله او با شبه است مروارید

ز دور هفت رونده طمع مدار ثبات

که دیدی از بنی آدم که بر سریر سرور

دو دم کشید کز آن صد هزار غم نچشید

به شهوتی که برانی چه خوش بوی که همی