رخ سوی عصمت سرای نوح پیغمبر نهید

خنجر نو بر سر بهرام ناچخ زن زنید

زخمه نو بر کف ناهید خنیاگر نهید

هین که عالم سر به سر طوفان نااهلان گرفت

هر که را رنگیست همچو نیل در آب افکنید

هر که را بوییست همچون عود بر آذر نهید

نفس را چون بر جگر آبیست آتش در زنید