تنگدل زین سپهر پهناور

ورنه بگذار زان که می گذرد

خیر چون شر و منفعت چون ضر

چون تو دانا بسیست گرد جهان

آن حسن را به زهر کشت مدار

تو مدار از زمانه طعم شکر

تا همی چرخ پیر عمر خورد