جنیان زان همه از شرم نهانند که هیچ

عرصه مکرمتش را چو فلک نیست عبر

خاطرش سر ملک در فلک آینه گون

همچنان بیند چون دیده در آیینه صور

به ز خود روی ندیدند چنو ز اهل بشر

جزوی از خشم وی ار بر فلک افتد به خطا

نار کلی شود از هیبت او خاکستر