روی من شد چو زر و دیده چو سیم از پی اشک

روزها گشته چو خفاش مرا خانه ستر

لیک بی برگ و نوا مانده ام از گردش چرخ

همچو طوق گلوی فاخته و شاخ شجر

گر بخواهی شود از سیم توام کار چو زر

پیش خورشید سخای تو به تعجیل کرم

کوه کوه انده من بنده هبا باد و هدر