خانگه داران جان بودند آنجا جامه در

آنچه بر صورت پرستان هری کردی عیان

هیچ صورت بین ندارد زان معانی جز خبر

طیلسان داران دین بودند آنجا نعره زن

حنبلی چون دید چشمت چشم او شد همچو سیم

اشعری چون دید رایت روی او شد همچو زر

عقل این می گفت «اذا جاء القضا ضاق الفضا»