پس سیه جرم نگردند مگر شمس و قمر

شیر پرزور نه از پایه خواریست به بند

سگ طماع نه از بهر عزیزیست به در

سخت بسیار ستاره ست بر این چرخ ولیک

از هنر بود که در طالع سرهنگ جلیل

چشم زخم فلکی کرد به ناگاه اثر

هم از آن چرخ چو آن مدت ناخوش بگذشت