دست بنهاد چو در عمر خود از عدل عمر

آنکه تا چرخ ز تقدیر فلک حامه گشت

نه چنو زاد و بزاید به همه عمر دگر

آنکه مر ملک ملک را ز نکو رایی و داد

هر که در سایه گه دولت او گام نهاد

کند از مسکن او حادثه چرخ حذر

هر کرا شاخ بزرگیش برو چنگ آویخت