معشوق جهانی و نداری

هم بر ازلت ابد مجاور

ای گشته چو آفتاب تابان

در سایه نور خود مستر

یک عاشق با ساز و در خور

بنهفته به حر گنج قارون

یک در تو در دو دانه گوهر