چارسوی و پنج حس بخت بگرفت آن چنانک

سست پای از سهم تیغش دشمنان سخت سر

غاشیه تمکین او بر دوش دارند آن کسانک

عیبها کردند پیش از آفرینش بر بشر

حادثه نه چرخ را از شش جهت بر بست در

هر که در کانون خصمش آتش کینه فروخت

گر چه با رفعت بود کم عمر گردد چون شرر