شد ز اقبال و ز فرت در لطافت آن چنانک

اسب بو یحیا نیفگندست آنجا رهگذر

از عفونت در هوای او اگر دهقان چرخ

زندگانی کاشتی مرگ آمدی در وقت بر

زهر قاتل گر غذا سازی نیابی زو ضرر

مایه آتش برو غالب چنان شد کز تفش

آب گشتی ابر بهمن در هوا همچون مطر