شد ز سعیت گاه پاکی ز اعتدال اینک چنانک

زهر قاتل گر غذا سازی نیابی زو ضرر

مایه آتش برو غالب چنان شد کز تفش

آب گشتی ابر بهمن در هوا همچون مطر

باد نپذیرد غبار و آب نگذارد شکر

شاد باش ای از تو عقل محتشم را احتشام

دیر زی ای از تو چرخ محترم را مفتخر