هیبت و عز و بها با رنج تن باشد قرین

منبری کرد از شرف چون شمس گردون اختیار

لک لک ناموخته گر مار می گیرد چسود

باز علم آموخته از قدر و عز جوید شکار

قدرت و قدر و شرف با علم دین دارد قرار

قاید چشم و چراغ عالمی گردد چو شمع

آنکه پیماید به دیده قامت شبهای تار