گفت: شاها می بفرما تا بیارندم به پیش

می بترسد از من او زان شد نهان از اضطرار

کیست در گیتی که یارد گفت با من زین سخن

کیست در عالم که او از من ندارد الحذار

مطربان خوش لقای خوب روی نامدار

آنک می دارند روزه گوید ار او راست مزد

ساغری می بایدم معشوق زیبا در کنار