تو کعبه مایی و به یک جای بیاسای

نور قمر و شمس به درگاه تو بی یار

خود دیده کنان جمله می آیند سوی تو

دیدار ترا از دل و جان گشته خریدار

این رفتن هر جای به هر بیهده بگذار

زوار سوی خانه کعبه شده از طمع

هرگز نشود کعبه سوی خانه زوار