آثار نکو به که بماند چو ز مردم

این فرق مرا نیز بیارای به دستار

سود از تو بدان جویم کز مایه طبعم

خود را بر تو دیده ام این قیمت و بازار

می هیچ نماند ز پس مرگ جز آثار

تا جوهر دریا نبود چون گهر باد

تا مایه مرکز نبود چون فلک نار