چون نصرت و سعادت و حمدست نامدار

لیک از بهار خرمیی نیستی به طبع

چون خلق و طبع خواجه اگر نیستی بهار

منصوربن سعیدبن احمد که از کرم

آن کز مزاج گوهر و تاثیر علم او

بر نه فلک چهار گهر می کند نثار

آن خواجه ای که گشت ز تعجیل جود خویش