یک فکر تند از پی مدحش همه سخن

بر نه فلک چهار گهر می کند نثار

آن خواجه ای که گشت ز تعجیل جود خویش

چون شخص سل گرفته سوال از کفش نزار

یک منزلند از تک جودش همه قفار

کرد از تف سخاوت خود همچو چوب خشک

در کامهای خلق زبانهای افتخار